หน้าแรก สินค้าและบริการ เกี่ยวกับยนต์ผลดี ผลงานที่ผ่านมา ติดต่อสอบถาม
 English
-A +A
 www.yontpholdee.co.th
  Search   
 



บทความเกี่ยวกับการบริหารโรงสีข้าว

เรียนท่านสมาชิกโรงสีข้าวที่รักทุกท่าน
สงกรานต์ผ่านไปแล้วอย่างสนุกสนาน ในปีนี้รัฐบาลได้รนณรงค์อย่างมากในเรื่องของการเมาไม่ขับ ทำให้ยอดผู้เสียชีวิตลดลงเป็นที่พอใจของทุกฝ่าย ตั้งใจไว้ว่าปีหน้าจะทำให้ดีกว่านี้เทศกาลสงกรานต์เป็นประเพณีอันดีงามของไทยเรา เป็นวันครอบครัว และเป็นวันผู้สูงอายุ ครอบครัวได้พบหน้าได้ทำบุญร่วมกันลูกหลานได้พบกันได้ขอพรผู้ใหญ่ทั้งหลายเหล่านี้เราต้องรักษาไว้ให้คงหยู่ตลอกไปคู่กับประเทศไทย แม้แต่ชาวต่างชาติทั่วโลกก็ยังมาเที่ยวบ้านเรา
มาถึงเรื่องโรงสีข้าว ถึงวันนี้มาตรการช่วยเหลือชาวนาด้วยการจำนำข้าวเปลือกของรัฐยังออกมาไม่ชัดเจนว่าจะมีระเบียบเพิ่มเติมจากเดิมอย่างไรบ้าง โรงสีข้าวจะปฏิบัติตามได้มากน้อยเพียงใด ก็ต้องรอดูวันรับสมัครว่าระเบียบกฎกติกาเป็นอย่างไร?
ใน ๒-๓ปีที่ผ่านมา การสร้างโรงสีข้าวก็ยังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ละจังหวัดก็มีกำลังผลิตมากขึ้นไม่น้อยกว่าอดีตที่ผ่านมา กำลังผลิตที่เพิ่มขึ้นอย่างมากมายกว่าปริมาณข้าวเปลือกที่เพิ่มขึ้นเหมือนกันแต่ไม่เป็นทวีคูณเหมือนกับกำลังผลิตของโรงสีข้าว แน่นอนในการทำธุรกิจเสรีที่มีการแข่งขัน ทุกโรงสีก็ต้องพัฒนาเครื่องมือ อุปกรณ์การสีข้าว เครื่องสีข้าว การบรรจุ การส่งการจำหน่าย ก็ต้องพัฒนาอย่างจริงจังเพื่อ ชิงความได้เปรียบในด้านการค้า มีหลายท่านบอกว่าเครื่องจักร เทคนิคการสีข้าว อุปกรณ์ที่มีความสำคัญ ราคาสูง นั้นทุกโรงสีมีความสามารถในการซื้อ และติดตั้งได้ไม่แพ้กันไม่ยอมน้อยหน้าแม้ว่าราคาจะแพงมากก็ตาม
แต่การสีข้าวนั้นไม่ได้มีเครื่องอุปกรณ์เท่านั้นก็สีข้าวได้  สิ่งสำคัญที่สุด คือคน เพราะถ้าไม่มีคนที่เอาใจใส่ ดูแลเครื่องและปรับเครื่องให้อยู่ในสภาวะการทำงานที่ดีแม้ว่าเครื่องจะดีขนาดไหนก็ไม่มีความหมายหัวใจของโรงสีข้าวนั้นต้องมี สี่ประสานจึงจะเรียกว่าสมบูรณ์
๑    พนักงานที่มีความสามารถ
๒   เครื่องจักรที่มีคุณภาพ ( เหมาะกับข้าวเปลือกและข้าวสารที่กำลังสีอยู่ )
๓   การติดตั้งที่ดี ระบบการทำงานที่ไม่ซับซ้อน
๔  วัตถุดิบ ที่มีคุณภาพดี
ข้อที่     ๑ พนักงานที่มีความสามารถ
ปัจจุบันเรามักจะได้ยิน บ่อยๆคือ “  คนงานหายาก”  ผมไม่มีคนเป็น  ผมหาคนที่ทำงานดีๆไม่ได้   ไม่มีคนพอกหินเป็น ไม่มีคนใช้หินโคนได้ ” เหล่านี้คือ วลีที่ได้ยินทั่วไป
แล้วความจริงก็คือ เราไม่ได้มีการสร้างบุคลากรที่มีความรู้เรื่องการสีข้าวมาเลย เรามีมหาวิทยาลัย สอนสาขาวิชาชีพมากมาย แต่มีเพียงไม่กี่แห่งที่มีการสอนเรื่องการสีข้าว หรือที่เราเรียกทางวิชาการว่า “ เทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว ”ที่เห็นได้และมีผลงานเป็นรูปธรรมอยู่คือสถาบันราชมงคลวิทยาเขตบางพระ ชลบุรี ซึ่งผู้เขียนคือตัวกระผมเองได้เข้ารับการอบรมในวิชา“ เทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว” กับท่านอาจารย์  ผ.ศ.ผดุงศักดิ์ วานิชชัง เมื่อหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งท่านได้ให้ความรู้เรื่องการจัดการข้าวเปลือกตั้งแต่อยู่ในท้องนา ผ่านการอบลดความชื้น การทำความสะอาด  การเก็บรักษา   การสีข้าว การบรรจุ การส่งมอบลูกค้า
เริ่มจาก!!
ข้าวเปลือกที่ยังอยู่ที่ต้นข้าวในท้องนา   ควรที่จะเกี่ยวเมื่อไร ? อายุของข้าวเปลือกที่ยังติดอยู่ต้นข้าว เทคนิคการใช้เครื่องเกี่ยวที่ดี เสียหายน้อย
การอบลดความชื้น จริงๆแล้วการอบลดความชื้นมีอยู่ ๒แบบ
 คืออบเพื่อจะนำไปเป็นเมล็ดพันธุ์ข้าว
และที่โรงสีดำเนินการอยู่คืออบเพื่อจะนำไปสีเป็นข้าวสาร
เราจะพูดถึงการอบเพื่อจะนำไปสีเป็นข้าวสารคุณภาพดี จมูกข้าวสวย  ผิวพรรณของข้าวสารขาวสวย ( แบบหมวยและอึ่ม ) จมูกดี อวบอิ่มเต็มเมล็ด ต้องใช้เครื่องอบลดความชื้นที่ดี การให้ความร้อน ต้องสม่ำเสมอ ไม่สูงเกินไป ใช้เวลาในการอบที่เหมาะสมกับข้าวเปลือกที่กำลังทำการอบอยู่ในเวลานั้น การอบแบบเร็วเพื่อให้ข้าวเปลือกแห้งเร็ว อบได้มากทันอกทันใจ แต่เมื่อข้าวเปลือกแห้งแล้วนำมาเก็บสต็อกไว้ในยุ้ง ไม่นานความชื้นก็จะกลับมา ข้าวท่านก็จะเหลืองเร็ว เหลืองง่ายทั้งๆที่ท่านคิดว่าไม่น่าจะเหลือง อะไรที่เร็วๆทันใจวัยรุ่น ไม่เหมาะกับการอบข้าวเปลือกโดยเฉพาะข้าวเปลือกนาปี ที่ต้องใช้เวลาเก็บสต็อกนานเพื่อให้เป็นข้าวเก่าใช้บริโภคภายในประเทศ เพราะว่าถ้าท่านศึกษา ธรรมชาติของข้าวเปลือกนั้น ความชื้นหรือน้ำจะอยู่กับเนื้อข้าวภายใน การอบข้าวให้ความร้อนจากด้านนอกในเวลาสั้นๆเปลือกข้าวจะแห้ง ( ร้อนมากและดูเหมือนแห้ง ) แต่ข้าวสารที่อยู่ภายในกำลังดูดซับความร้อนและคายความชื้นออกมาที่ละน้อยอย่างช้าๆ ถ้าความร้อนมากเกินไปข้าวสารจะแตกร้าวเพราะทนความร้อนไม่ได้ ข้าวก็จะป่น การที่เราเว้นช่วงเวลาประมาณ ๘-๑๐ชั่วโมงก็เพื่อให้ข้าวเปลือกได้คืนตัวให้ความร้อนแทรกเข้าไปในเมล็ดข้าวและคายน้ำออกจากเมล็ดข้าว ข้าวเปลือกจึงจะแห้งอย่างแท้จริง ( เราจึงมีตู้เป่าเย็น )

เครื่องอบมีหลายยี่ห้อ หลายโรงงาน ซึ่งแต่ละแห่งเขาก็โฆษณาว่าดีอย่างนั้น ดีอย่างนี้ ท่านต้องเลือกเอง ใช้ วิจารณญาณในการเลือก เพราะว่าราคาชุดหนึ่งๆแพงกว่ารถ เบนซ์ ๓๐๐เอส คลาส ที่เขียนมาทั้งหมดนี้ยังไม่ได้เข้าเรื่องคน เครื่องอบจะดี อย่างไร อัตโนมัติขนาดไหนก็ไม่สามารถทำงานได้ ( ได้ดี ) หากว่าไม่มีพนักงานที่มีความรู้ความสามารถ ( ต้องรู้ เครื่อง รู้ ข้าว รู้คน )
หลังจากรู้เรื่องการอบลดความชื้นแล้ว ก็มาถึงการเก็บรักษา มีหลายท่านซึ่งเข้าร่วมสัมมนาด้วยกันตั้งคำถามว่า ระหว่างไซโลกลมๆเป็นเหล็กสวยงาม สะดวก มีอุปกรณ์ตัวช่วยเยอะแยะจะเก็บข้าวเปลือก ได้ดี หรือว่ายุ้งปูนซีเมนต์ ปัจจุบันได้มีการ  ทำทางลมใต้พื้นยุ้ง  เพื่อเป่าลมเข้าไประบายความร้อนซึ่งเทคนิคที่ดีมากและปัจจุบันได้นำไปใช้กันทุกโรงสีแล้วซึ่งได้ผลเป็นที่พอใจ
ที่นี้ก็มาถึงเรื่องเครื่องจักรในร้านสี ในยุคที่นายกรัฐมนตรี ดร.ทักษิณ ชินวัตร นโยบายแปลงสินทรัพย์เป็นทุน ให้โอกาสในการลงทุน กระทรวงพาณิชย์ตั้งเงื่อนไขให้มีการรับจำนำข้าวเปลือก มีการเช่าโกดังเพื่อเก็บข้าวสาร ทำให้เกิดการลงทุนอย่างมากมายฉุด จี ดี พี ของประเทศขึ้นสูงอย่างมากในวงการข้าวเปลือก มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก โรงสีเดิมขยายกำลังผลิต ท่าข้าว ตลาดกลางข้าวเปลือกเร่งสร้างโรงสีเพื่อจะได้มีโอกาสรับจำนำข้าวเปลือก บ้างก็เร่งสร้างโกดังขนาดใหญ่เพื่อรับฝากข้าวสาร ทั้งหลายทั้งปวงนี้จึงทำให้วงการเครื่องจักรอุปกรณ์โรงสีข้าวคึกคักและขยายตัวอย่างมาก เครื่องจักรทั้งในและต่างประเทศเรียงหน้ากันมาให้เลือก ค่ายยุโรป ค่ายเอเซีย และในประเทศผู้ซื้อจึงมีโอกาสเลือกได้มาก การขยายตัวอย่างรวดเร็วของโรงสีข้าว ทำให้เกิดการขาดแคลนบุคลากรในร้านสี ( คนปล่อยข้าว )ทุกโรงสีบอกว่ามีความสามารถสร้างโรงสีให้ทันสมัยอย่างไรก็ได้ แต่หาคนปล่อยข้าวยากมาก การที่ขาดบุคลากรในโรงสีอย่างนี้ผลมาจากรัฐบาลไม่ได้เล็งเห็นความสำคัญในอุตสาหกรรมการสีข้าวซึ่งเป็นอุตสาหกรรมหลักของไทยเรา ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติให้ทุกคนศึกษากันเองแบบภูมิปัญญาชาวบ้าน โรงสีไหนที่ฝึกฝน ให้ความรู้กับพนักงานได้ดีก็ได้พนักงานที่ดี ที่ไม่มีพื้นฐานก็ต้องใช้วิชา ครูพักลักจำ กว่าที่จะมีความรู้ก็ต้องแลกด้วยความเสียหายของข้าวเปลือก ข้าวสาร ซึ่งเป็นเงินของประเทศชาติไปเป็นจำนวนมาก รัฐควรที่จะต้องให้ความสนใจเรื่องเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยวให้มาก ปีหนึ่งๆเราเพาะปลูกข้าวได้ ทั้ง นาปรัง และนาปี รวม ๒๓ล้านตันข้าวเปลือกถ้าข้าวเปลือกทั้งข้าวหอมมะลิ หอมปทุม สุพรรณ ชัยนาท และข้าวเหนียว ราคาเฉลี่ย ๗,๐๐๐๐.- เป็นเงินประมาณ ๑๕๑,๐๐๐ ล้านบาท  นี่คิดเฉพาะค่าข้าวเปลือก ยังไม่ได้คิดเป็นราคาข้าวสาร และธุรกิจที่ต่อเนื่องจากข้าวเปลือกอีกมากมาย ส่วนหนึ่งก็ส่งออกไปขายไทยเราติดอันดับที่ส่งออกข้าวสารเลี้ยงพลเมืองกว่าครึ่งโลกทำเงินรายได้เข้าประเทศแบบเต็มๆกว่า ๕๐,๐๐๐,๐๐๐บาท  ถ้าเกษตรกรชาวนา ทำได้ดีขึ้น ๑๐ เปอร์เซ็นต์ โรงสีข้าวลดการเสียหายจากการสีข้าว อีก ๑๐เปอร์เซ็นต์คิดดูว่าจะเป็นเงินมากมายมหาศาลเพียงใด แต่ก็ไม่มีใครที่นำมาคิดเพื่อเป็นแนวทางพัฒนาบุคคล
สโลแกน ที่ใช้กันทั่วโลก คือ พัฒนาคน แล้วคนก็จะพัฒนาชาติ  
อีกเรื่องหนึ่งที่น่านำมาคิด คือปัจจุบันโรงงานอุตสาหกรรมหลายแห่ง ( ไม่ใช่ทุกแห่ง ) ได้ใช้แรงงานต่างด้าว ซึ่งถ้ามองระยะสั้นอาจจะดี เพราะไม่มีแรงงานของไทยเราทำงานบางประเภท แต่ถ้ามองยาวแล้วการพัฒนาของชาติ จะแย่ลงเพราะไม่มีการพัฒนาความรู้ในวิชาชีพนั้นๆ
แต่วันนี้การเริ่มต้นได้เกิดขึ้นแล้ว โรงเรียนวิทยาลัยการอาชีพจังหวัดนครสวรรค์ และอุทัยธานี พิจิตร และ จังหวัดลพบุรีอีกหลายโรงเรียนระดับ ป.ว.ช และป.ว.ส. ได้เปิดหลักสูตรเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว ได้เริ่มเปิดรับนักเรียน ตั้งแต่เปิดภาคเรียนที่ผ่านมา ทำให้มีความหวังที่ปลายอุโมงค์ ว่าอนาคตไม่นานเราจะมีนักศึกษาที่จบมาเพื่อป้อนตลาดแรงงานภาคการสีข้าว เพราะที่ผ่านมาก็ได้แต่ฝากความหวังไว้ที่อาจารย์ ผ.ศ. ผดุงศักดิ์ วานิชชัง มาตลอด
จากคนก็มาถึงเครื่อง 
ระบบการสีข้าวนั้นมีขั้นตอนมากมาย แต่ละขั้นตอนยังแยกย่อยไปอีก การติดตั้งเครื่องจักรนั้นเราต้องกำหนดความต้องการไว้ ว่าเราต้องการสีข้าวแบบไหน บรรจุอย่างไร เพราะเครื่องจักรมีให้เลือกมากพอๆกับออฟชั่นในรถยนต์ซึ่งมีให้เลือกอย่างจุใจ ถ้าไม่มีลิมิตในกระเป๋า
·       ตะแกรงทำความสะอาดข้าวเปลือก
·       ตะแกรงคัดดอกหญ้า
·       เครื่องกระเทาะข้าวกล้อง
·       ตะแกรงคัดข้าวแกลบ    รำหยาบ จมูกข้าว
·       ตู้สีฝัดระบบลมหมุนเวียน / ตู้สีฝัดระบบเปิด
·       ตะแกรงเก็บฟางจากข้าวกล้อง
·       ตะแกรงโยกข้าวกล้อง
·       ตะแกรงคัดแยกกรวด
·       เครื่องขัดข้าวครั้งที่ ๑
·       เครื่องขัดข้าวขาวครั้งที่ ๒
·       เครื่องขัดข้าวขาวครั้งที่๓
·       ตะแกรงแยกข้าวปลายก่อนลงขัดมัน
·       เครื่องขัดมันครั้งที่ ๑
·       เครื่องขัดมันครั้งที่ ๒
·       ตะแกรงคัดเปอร์เซ็นต์ข้าวสาร / ข้าวต้น / ข้าวรวม / ข้าวท่อน / ข้าวปลาย
·       ตะแกรงกลมเบอร์ต่างๆตามขนาดมีให้เลือก
·       เครื่องชั่งไหลผ่าน เพื่อชั่งน้ำหนักข้าวชนิดต่างๆเพื่อนำไปคิดเปอร์เซ็นต์การสีข้าว
·       ถังพักข้าวชนิดต่างๆ
·       ถังพักเพื่อการบรรจุ
·       เครื่องชั่งบรรจุ
·       ต้นกระพร้อประจำหน้าที่ต่างๆ
·       พัดลม บอลลูน ท่อส่ง ท่อดูด
·       สายพานลำเลียง สกรูลำเลียง
·       มอเตอร์ประจำเครื่อง
·       สายไฟฟ้าแสงสว่าง สายไฟฟ้าระบบควบคุม ตู้ควบคุม คอมพิวเตอร์ควบคุมระบบ
·       เครื่องยิงสี
·       ปั๊มลม
ที่เขียนมาข้าวต้นนี้คืออุปกรณ์มาตรฐานในร้านสี ซึ่งยังมีการแยกย่อยออกไปอีกว่าจะติดตั้งแบบไหน รุ่นไหน จำนวนกี่ตัวยี่ห้ออะไรเป็นต้น การเลือกซื้อนั้นต้องตั้งโจทก์ไว้ว่าท่านต้องการสีข้าวชนิดไหน เครื่องจักรแบบไหนที่เหมาะกับข้าวชนิดนั้นๆ หากว่าท่านติดตั้งเครื่องจักรที่แพงเกินไป มากเกินไป ก็ไม่เหมาะสมกับการลงทุน แต่ถ้าลงไม่ครบก็ไม่สามารถที่จะทำงานได้
เมื่อมีเครื่องจักรที่ดี เหมาะสมแล้ว การออกแบบก็จะเป็นตัวชี้วัดว่าท่านทำได้ดีมากเพียงใด เพราะว่าการสร้างร้านสี นั้นใช้เงินมาก ร้านสีที่สูงมากยิ่งใช้เงินมากเป็นเงาตามตัวการติดตั้งที่ซับซ้อน หรือแคบเกินไปเวลาที่ต้องซ่อมแซมก็ทำได้ลำบาก  การเดินเครื่องปรับแต่งเครื่องก็ไม่สะดวก
มีหลายท่านคิดว่าถ้าเราติดตั้งเครื่องกะเทาะอยู่ด้านบน และกะเทาะมาลงตะแกรงเหลี่ยมแล้วลงมาตู้สีฝัด เสร็จแล้วก็ลงมาตะแกรงโยก โอ้โฮ้ !! วิเศษอะไรจะขนาดนั้น ไม่รู้คนอื่นทำไมคิดไม่ออก  ขอบอกได้เลยว่ามีคนคิดมาแล้วและก็รื้อออกมาแล้ว เพราะว่าไม่มีพนักงานคนไหน ยกลูกยางกลมขึ้นไปถึงชั้นที่ ๓  แล้วนั่งเปลี่ยนลูกยางในขณะที่ร้านสีกำลังโยกคลอน แล้วก็มีฝุ่นข้าวแกลบที่ฟุ้งมาจากตะแกรงข้าวแกลบด้านล่างลงไปรบกวนเวลานั่งเปลี่ยนลูกยาง เวลาซ่อมเครื่องกะเทาะยิ่งไม่ต้องพูดถึง ตอนดึกๆยางหมดก็ไม่มีคนคอยเปลี่ยน ข้าวขาดก็ไม่มีคนมาดู เพราะขึ้นร้านสีขนาด ๓ ชั้น นี่เป็นตัวอย่างเล็ก จึงเขียนมาเพื่อให้คิดถึงเรื่องการออกแบบเป็นสำคัญ ออกแบบดี ประหยัดทุกอย่าง ตัวอย่างเรื่องสายไฟฟ้าในร้านสี บางท่านชอบสวยงาม ติดตั้งห้องควบคุมไฟฟ้าแยกออกมาจากร้านสีมาอยู่อีกฝั่งหนึ่งของอาคาร สวยมาก ดีมาก แต่ไม่ประหยัด มอเตอร์ในร้านสีมีว่า ๑๐๐ตัวแต่ละตัวมีสายไฟ ๖เส้น สายควบคุมอีก ๔เส้น สายรีโมทอีก ๔เส้น รวม ๑๔เส้นถ้าห่างมา๕๐เมตรมอเตอร์ ๑๐๐ตัวต้องเพิ่มสายไฟทั้งเล็กและใหญ่รวม ๕๐คูณ๑๐๐คูณ๑๔ รวม ๗๐,๐๐๐เมตร
พื้นที่ร้านออกกว้างขวาง แต่ออกแบบให้ใช้พื้นที่น้อยที่สุด เครื่องกะเทาะข้าวเปลือก จัดวางในพื้นที่จำกัด หันหน้าตามกัน หันหน้าเข้าหากัน วางซ้ายขวาอย่างสวยงาม แต่ลืมเว้นพื้นที่ด้านหน้าไว้เพื่อเปลี่ยนลูกยาง เว้นพื้นที่ด้านหลังไว้ซ่อมบำรุง เว้นพื้นที่ด้านบน ไว้เวลายืนเดินจะได้ไม่ต้องคอยหลบท่อข้าวที่พาดข้ามทางเดิน ที่เขียนมานี่ไม่ใช่ว่าทุกโรงเป็นอย่างนี้แต่นำปัญหาหลายๆโรงสีมาเขียนทีเดียวจึงดูว่ามาก แต่จริงๆแล้วการออกแบบสำคัญมากที่สุด เพราะว่า


หน้าแรก | สินค้าและบริการ | เกี่ยวกับยนต์ผลดี | ผลงานที่ผ่านมา | ติดต่อสอบถาม  
  Web hosting | website builder |เว็บไซต์สำเร็จรูป by ninenic ©Copyright 2002-2017 All rights reserved.
บริษัท ยนต์ผลดี จำกัด
25/6 ถ.พหลโยธิน กม.351
อ.เมือง จ.นครสวรรค์ 60240
Tel : 056-334000-2 Fax: 056-334004
Email : karn.ck@gmail.com